بررسی روش های تربیتی پیاده روی زائرین اربعین حسینی و تأثیرات روان شناختی آن

الملخص

چکیده توجه به مسئله پیاده روی اربعین حسینی، توجه به بزرگترین حماسه ی تاریخی است که نقش زائر در این میان بسیار بارز است. زائر از آن جهت که انسان است و دارای دو بُعد روحانی و جسمانی است؛ نیازدارد تا به جسم و روانی سالم دست یابد. سلامت روان در سایه ی وجود مبانی و اصول تربیتی است که از دل آنها روشهای تربیتی صحیح استخراج می شود. این پژوهش به بیان مبانی و اصول و روش های تربیتی امام حسین )عليه السلام ( در طول واقعه ی کربلا می پردازد و امام حسین )عليه السلام ( را که سمبل یک انسان کامل است به عنوان مربی متربیان)زائرین( قرارمی دهد و به نحوه ی کاربرد نظریه ها و روش های تربیتی در بین زائران می پردازد و در هر بخش به غنی سازی معرفتی و اتخاذ روش های نوین علمی - تربیتی، به عنوان راهکارهای حل مسائل روان شناختی زائرین می پردازد. این مقاله با بهره گرفتن از تکنیک های روش تحقیق کیفی )مصاحبه ی نیمه ساختار یافته و نمونه گیری تا رسیدن به حد اشباع و مشاهده ی همراه با مشارکت( و مصاحبه با 20 نفر از زائرین پیاده روی اربعین در سال 1401 )ه ش(، پس از گذشت ده ماه از سفر اربعین ایشان، تلاش می کند به روش های تربیتی پیاده روی اربعین زائرین ایرانی دست یابد و سعی در ایجاد روش های تربیتی صحیح به کاربرده شده از سوی زائرین اربعین دارد. یافته ها حاکی از آن است که سلامت روان در سایه ی وجود روش های تربیتی صحیح شکل می گیرد؛ پس محقق روش های تربیتی و اثرات روان شناختی پیاده روی اربعین را بر روی زائرین بررسی نمود و به بررسی جوانب مختلف آن پرداخت. پس از تحلیل داده های کیفی دوازده اصل از اصول و مبانی تربیتی شناسایی شد که عبارتند از: تغییر ظاهر، تحول باطن، مداومت و محافظت بر عمل، اصلاح شرایط، مسئولیت، آراستگی و فضل، عدل، عزت، تعقّل ، تذکر، مسامحت، ابراز یا منع محبت. از بین روش های تربیتی که زائر در پیاده روی اربعین به کار می گیرد، جذبه ی حسن و احسان کمترین فراونی و درصد